Grejpfrut

 

Najważniejsze informacje

Cecha Informacja
Nazwa polska Grejpfrut
Nazwy zwyczajowe Grejpfrut, zakazany owoc
Nazwa botaniczna Citrus × paradisi Macfad.
Rodzina botaniczna Rutowate (Rutaceae)
Część rośliny Skórka owocu
Metoda pozyskiwania Tłoczenie na zimno lub destylacja parą wodną
Nuta zapachowa Głowy
Rodzina zapachowa Cytrusowa
Fototoksyczność Tłoczony na zimno – może wykazywać fototoksyczność*; destylowany – nie
Trwałość Około 1–3 lata przy prawidłowym przechowywaniu

*Stopień fototoksyczności zależy od zawartości furanokumaryn i metody pozyskiwania olejku.


Opis rośliny

Grejpfrut (Citrus × paradisi) jest wiecznie zielonym drzewem należącym do rodziny rutowatych (Rutaceae). Uważa się, że powstał jako naturalna hybryda pomelo (Citrus maxima) i pomarańczy słodkiej (Citrus sinensis), a jego ojczyzną jest Barbados.

Drzewo osiąga zwykle około 6–8 metrów wysokości i tworzy gęstą, rozłożystą koronę. Liście są ciemnozielone, błyszczące i skórzaste, natomiast białe kwiaty wydzielają intensywny cytrusowy aromat. Owoce wyróżniają się grubą skórką oraz soczystym miąższem o słodko-gorzkim smaku.

Olejek eteryczny pozyskiwany jest ze świeżej skórki owocu i należy do najpopularniejszych olejków cytrusowych wykorzystywanych w aromaterapii, perfumerii oraz przemyśle spożywczym.


Historia i ciekawostki

Grejpfrut został opisany po raz pierwszy w XVIII wieku przez walijskiego botanika Griffitha Hughesa, który nazwał go „zakazanym owocem Barbadosu”. W porównaniu z cytryną czy pomarańczą jest więc stosunkowo młodym przedstawicielem rodziny cytrusów.

Z czasem owoce zdobyły ogromną popularność na całym świecie, a olejek eteryczny stał się cennym składnikiem perfum, kosmetyków oraz produktów spożywczych.

Charakterystyczny aromat grejpfruta zawdzięczamy przede wszystkim związkowi o nazwie nootkaton, który występuje jedynie w niewielkich ilościach, ale odpowiada za rozpoznawalny zapach tego owocu.


Pozyskiwanie olejku

Olejek eteryczny z grejpfruta otrzymuje się najczęściej poprzez tłoczenie na zimno świeżej skórki owocu. Dostępny jest również olejek destylowany, który różni się nieco składem chemicznym oraz profilem bezpieczeństwa.

Olejek tłoczony ma jasnożółtą lub jasnopomarańczową barwę, natomiast destylowany jest zwykle niemal bezbarwny. Obie wersje zachowują świeży, charakterystyczny cytrusowy aromat.


Profil aromatyczny

Cecha Opis
Nuta zapachowa Głowy
Rodzina zapachowa Cytrusowa
Charakter zapachu Świeży, soczysty, słodko-gorzki, lekko owocowy
Intensywność Średnia
Trwałość zapachu Krótka
Wpływ na kompozycję Rozjaśnia kompozycje, nadaje im świeżość, lekkość i energetyzujący charakter.

Skład chemiczny

Dominujące grupy związków

Grupa związków Główne składniki
Monoterpeny d-limonen, β-mircen, α-pinen
Seskwiterpeny nootkaton (śladowe ilości)
Alkohole oktanol
Aldehydy dekanal

Główne składniki chemiczne

Najważniejszym składnikiem olejku eterycznego z grejpfruta jest d-limonen, którego zawartość zwykle przekracza 90% w olejku tłoczonym na zimno.

Pozostałe składniki obejmują:

  • β-mircen,
  • α-pinen,
  • β-fellandren,
  • oktanol,
  • dekanal,
  • nootkaton.

To właśnie niewielka ilość nootkatonu odpowiada za charakterystyczny, świeży aromat grejpfruta, odróżniający go od pozostałych cytrusów.


Zastosowanie w aromaterapii

Olejek grejpfrutowy należy do najczęściej stosowanych olejków cytrusowych.

Najczęściej wykorzystuje się go:

  • do aromatyzacji pomieszczeń,
  • w kosmetykach do pielęgnacji skóry tłustej,
  • jako składnik naturalnych perfum,
  • w mieszankach do masażu po odpowiednim rozcieńczeniu,
  • w preparatach odświeżających powietrze,
  • w naturalnych środkach czystości.

Jego świeży aromat doskonale sprawdza się również jako składnik mieszanek stosowanych rano lub podczas pracy.


Wpływ na nastrój i emocje

Zapach grejpfruta działa lekko, świeżo i energetyzująco. W aromaterapii ceniony jest za zdolność do tworzenia atmosfery optymizmu, motywacji oraz dobrego samopoczucia.

Świetnie sprawdza się podczas pracy wymagającej koncentracji, a także jako element kompozycji poprawiających nastrój i wprowadzających poczucie świeżości.


Kompozycje zapachowe

Grejpfrut dobrze komponuje się z:

  • jałowcem,
  • cyprysem,
  • miętą pieprzową,
  • innymi olejkami cytrusowymi,
  • sosną szkocką,
  • jaśminem,
  • pieprzem czarnym,
  • monardą,
  • palmarozą,
  • geranium,
  • koprem włoskim,
  • kardamonem,
  • rozmarynem ct. cineol,
  • rozmarynem ct. werbenon,
  • paczulą.

Bezpieczeństwo

Olejek grejpfrutowy jest dobrze tolerowany, jednak wymaga odpowiedniego przechowywania.

Najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania:

  • przechowuj w szczelnie zamkniętej butelce z dala od światła i wysokiej temperatury,
  • unikaj stosowania utlenionego olejku na skórę,
  • przed pierwszym użyciem wykonaj próbę skórną,
  • nie stosuj wewnętrznie bez odpowiednich kwalifikacji.

Olejek tłoczony na zimno może zawierać niewielkie ilości związków fotouczulających. W przypadku stosowania na skórę warto przestrzegać zaleceń producenta dotyczących ekspozycji na promieniowanie UV.


Przechowywanie

Ze względu na wysoką zawartość limonenu olejek grejpfrutowy stosunkowo szybko ulega utlenianiu.

Aby zachować jego jakość:

  • przechowuj go w szczelnie zamkniętej butelce z ciemnego szkła,
  • chroń przed światłem i wysoką temperaturą,
  • po otwarciu zużyj możliwie szybko,
  • najlepiej przechowuj w chłodnym miejscu lub lodówce.

Przy prawidłowym przechowywaniu zachowuje dobrą jakość przez około 1–3 lata.


Ciekawostka

Charakterystyczny aromat grejpfruta pochodzi głównie od związku o nazwie nootkaton. Występuje on jedynie w śladowych ilościach, ale jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych naturalnych składników zapachowych stosowanych również w perfumerii.


Źródła

  • Tisserand R., Young R., Essential Oil Safety (2nd Edition).
  • Tisserand Institute.
  • The School for Aromatic Studies.
  • Literatura botaniczna dotycząca rodzaju Citrus.